บทที่ 1 เรียกน้ำย่อย

ทางเดินเงียบสงบในชั้นบนของโรงแรมสุดหรู มีแสงไฟสีส้มอ่อนจากหลอดไฟติดผนังเรียงรายเป็นระเบียบ ในช่วงเวลากลางดึกแทบไม่มีเสียงใดนอกจากเสียงลมหายใจแผ่วเบาของชายคนหนึ่งที่กำลังพยายามประคองสติของตัวเองให้พ้นจากความมึนงง

เจอริค... เดินโซเซตามทางเดินยาวของชั้น 18 มือหนึ่งกำลังพิงกำแพงในขณะที่มืออีกข้างกุมหน้าผากของตัวเองที่เริ่มร้อนวูบวาบ ความรู้สึกในตอนนี้เหมือนมีไฟกำลังแผดเผา ซึ่งแน่นอนว่าคนเป็นหมออย่างเขารู้ดีว่าสิ่งที่เผชิญอยู่ไม่ใช่ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์แต่น่าจะเป็นสารบางอย่างที่ปะปนอยู่ในแก้วที่ดื่ม เกิดมารูปหล่อพ่อรวยก็แบบนี้แหละมีแต่ผู้หญิงอยากได้ พอเขาไม่เล่นด้วยก็จะใช้วิธีสกปรกอย่างเช่นการวางยาปลุกเซ็กซ์เป็นต้น

"ห้องนี้ปะ"

เขาเอ่ยออกมารู้สึกหัวใจเต้นแรงผิดปกติแทบจะทะลุออกมาหน้าอก ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงรถเข็นดังขึ้นไม่ห่าง ดูเหมือนว่าหญิงสาวในชุดพนักงานจะสังเกตเห็นจึงรีบเดินเข้ามาให้ความช่วยเหลือเพราะเขาคือลูกค้าของโรงแรม

"คุณคะเป็นอะไรหรือเปล่า"

ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาว ดวงตาแดงพร่าจ้องมองเธอก่อนจะสะบัดหน้าไล่ความมึนเพราะตอนนี้เขาแทบจะไม่มีสติอยู่แล้ว ดวงตาพร่าเบลอมองอะไรก็ไม่เห็น

"ร้อน~ ร้อนมาก"

เขาพุ่งตัวเข้าไปจับที่ข้างกำแพงอีกครั้งแต่กลับเสียหลักจนเอนล้มลงไปทับกับเธอ หญิงสาวตกใจพอสมควรแต่ยังไม่ทันได้ผลักเขาออกก็ถูกชายหนุ่มโอบกอดเอาไว้หลวมๆ ซุกใบหน้าเห่อร้อนจัดเข้ามาตรงช่วงไหลของเธอ

"คุณคะมีสติหน่อย"

หญิงสาวพยายามดันตัวเขาออกห่างแต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะหูอื้อไม่ได้ยินเสียงของเธอเลย ในตอนนี้เขาเริ่มรู้ว่าตัวเองอดทนไม่ไหวแล้ว ชายหนุ่มจึงขยับตัวลุกขึ้นก่อนจะดึงแขนหญิงสาวให้ตามมา และเมื่อถึงห้องพักของตัวเองเขาก็เปิดประตูเข้าไปข้างในก่อนจะลากเธอกลับห้องเข้าไปด้วย

"อร๊าย! คุณพี่สุดหล่อจะทำอะไรคะ"

หญิงสาวโวยวายออกมาทันทีเมื่อชายหนุ่มไม่มีสติพยายามที่จะมีอะไรกับเธอ ซึ่งดูจากสภาพแล้วน่าจะไม่ได้เมาแค่อย่างเดียวแต่น่าจะถูกวางยาด้วย

"ช่วยหน่อยสิอยากได้อะไรให้หมดเลย รับผิดชอบก็ได้แต่ว่าตอนนี้ช่วยหน่อยไม่ไหวแล้ว"

เขาดึงรั้งตัวหญิงสาวเข้ามาแนบชิดใกล้ก่อนจะใช้ริมฝีปากบรรจงจูบริมฝีปากของเธอด้วยความเร่าร้อน สัมผัสแรกที่เธอได้รับมันให้ความรู้สึกหอมหวานอย่างประหลาด เธอไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวชายใดมาก่อนและพอถูกเขาเพียงครั้งเดียวก็ทำให้เรี่ยวแรงที่เคยมีมันหายไปหมด

"อื้อ~"

"ช่วยหน่อย"

เขาเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างสอดเข้าไปตรงแผ่นหลังของหญิงสาว จากนั้นก็ทำการปลดตะขอชั้นในในขณะที่มืออีกข้างพยายามที่จะถอดกระโปรงของเธอออก หญิงสาวในตอนนี้กำลังอึ้งกับสัมผัสอันเร่าร้อนของเขาโดยเฉพาะรสจูบที่ดูดดื่มมันทำให้เธอสติเลือนหาย ดวงตาเล็กจ้องมองไปยังใบหน้าอันหล่อเหลาของเขามองด้วยความเคลิบเคลิ้ม ไม่รู้หรอกว่าเขาจะจำหน้าเธอได้ไหมแต่เพราะเธอเองก็เห็นหน้าเขาไม่ชัดสักเท่าไหร่

"คุณ...! ยะ.. อย่า"

"มานี่!"

หลังจากที่เขาวุ่นวายอยู่กับการถอดเสื้อผ้าของเธอออกเพียงไม่นานหญิงสาวก็กึ่งเปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้าเขา ชายหนุ่มสมองเริ่มขาวโพลนในหัวมีแต่ความใคร่อยากจะระบายความร้อนในกายออก ถึงแม้เขาจะไม่เห็นใบหน้าของเธอที่ชัดเจนเนื่องจากว่าแสงไฟภายในห้องสลัวแต่ก็พอรู้ว่ารูปร่างของเธอนั้นเต็มไม้เต็มมือถูกใจเขาที่สุด

"อ๊ะ! คุณกำลังไม่มีสตินะคะ แช่น้ำเย็นดีไหม"

เธอพยายามเอามือปิดร่างกายของตัวเอง เสื้อผ้าถูกผู้ชายตรงหน้ากระชากออกจนตอนนี้มันขาดไปหมดน่าจะใช้งานไม่ได้แล้ว

"คุณลูกค้า... คือหนู"

เขาอุ้มหญิงสาวขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนก่อนจะพาเดินเข้าไปในห้องนอน โยนเธอลงไปบนเตียงขนาดใหญ่ก่อนจะขึ้นไปครอบอยู่บนตัวของหญิงสาวเอาไว้จากนั้นก็ใช้ริมฝีปากซุกไซ้ตามซอกคอขาว กลิ่นกายของเธอมันหอมยั่วยวนเสียเหลือเกิน ชายหนุ่มไม่รอช้า ใช้มือทั้งสองข้างประสานกับมือของเธอจากนั้นก็กดลงไปบนเตียง จากตอนแรกที่หญิงสาวดีดดิ้นไม่ยอมก็ต้องใจอ่อนยวบเมื่อเขากระซิบข้างใบหู

"ไม่ต้องกลัวนะฉันจะรับผิดชอบหนูเอง"

"ระ...รับผิดชอบเหรอ"

"อื้ม ฉันให้หนูได้ทุกอย่าง"

พูดจบเขาก็ใช้ริมฝีปากของตัวเองบรรจงจูบริมฝีปากของเธออีกครั้งด้วยความอ่อนโยน ทว่าคราวนี้หญิงสาวไม่ได้ขัดขืนอะไรเพราะผู้ชายตรงหน้าดูดีเหลือเกินจนเธอแอบรู้สึกใจเต้น และอีกอย่างเขาดูเป็นคนมีฐานะถ้าเกิดเธอมีเขาอยู่ปัญหาก่อนหน้านี้น่าจะแก้ไขได้ไม่ยาก

"อื้อ อา~"

เฮือก!

เหงื่อบนหน้าผากของชายหนุ่มไหลซึมไม่หยุด เขาสะดุ้งเฮือกลมหายใจหนักถี่ราวกับผ่านสมรภูมิรบ เจอริคลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็วหัวใจเริ่มเต้นแรงเอามือข้างหนึ่งปิดหน้าอกของตัวเองเอาไว้

"ฝันอีกแล้วเหรอ..."

ไม่รู้ทำไมเขาถึงฝันเห็นเหตุการณ์ในคืนนั้นตลอด ความรู้สึกที่ร้อนภายในกายกำลังปลดปล่อยกับผู้หญิงคนหนึ่ง สัมผัสอันหอมหวานของเธอเขาจดจำได้เป็นอย่างดี ประเด็นคือเขาจำหน้าเธอไม่ได้เนี่ยแหละ หลังจากที่มีความสัมพันธ์กันเสร็จตื่นขึ้นมาเขาก็รีบออกไปเพราะจะไปจัดการคนที่กล้าวางยาคุณหมออย่างเช่นเขาจนลืมผู้หญิงที่นอนอยู่ข้างกายไปเลย สรุปแล้วคนที่วางยาเขาเป็นผู้หญิงที่บังเอิญเจอกันในคืนนั้น คิดจากที่จะมีความสัมพันธ์กับเขาแต่ไม่เล่นด้วยจึงใจกล้าวางยาเขา

"ทำไมถึงจำหน้าไม่ได้วะ...!"

เขากุมขมับตัวเองเอาไว้ก่อนจะหลับตาลงแล้วพ่นลมหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้า ความจริงแล้วมีผู้หญิงคนหนึ่งมาหาแล้วบอกว่าเธอเป็นคนในคืนนั้น แต่ประเด็นคือเขาไม่รู้สึกคุ้นเคยกับผู้หญิงคนนั้นเลย

'เพราะอะไรกันนะ...'